Dromen over je volgende ontmoeting met die zak chips met zout en azijn? Als dat zo is, ben je niet de enige. Het kan zijn dat we meer dan een voorliefde hebben voor onze favoriete bewerkte voedingsmiddelen, omdat ze in feite zeer verslavend zijn. Dat klopt, verslavend. Volgens nieuw onderzoek vormen onze ultraverwerkte voedselkeuzes (die weinig lijken op echt voedsel dat in de grond groeit) een groot probleem als het gaat om onze inspanningen om gezonder te eten.
Ashley Gearhardt, universitair hoofddocent psychologie aan de Universiteit van Michigan, schreef onlangs in het American Journal of Clinical Nutrition dat bewerkte voedingsmiddelen, waaronder friet, diepvriespizza, chips en verpakte koekjes, meer gemeen hebben met verslavende middelen als tabak en cocaïne dan we misschien denken.
"Net zoals tabak en cocaïne zeer geraffineerde stoffen uit planten zijn, wordt sterk bewerkt voedsel ontdaan van hun natuurlijke staat en geherconfigureerd tot "hun meest plezierige ingrediënten", legt The New York Times uit. Dit stripproces verwijdert vezels, eiwitten en water, waardoor industriële formuleringen van suiker, zout, kunstmatige smaakstoffen en andere additieven overblijven. Verstoken van de barrières zoals vezels die worden aangetroffen in de voorverwerkte staat, wordt ons voedsel verslavend en worden we hulpeloos gemaakt als het gaat om het matigen van de consumptie."
Ons lichaam is geprogrammeerd om zout, suiker en vet op te slaan
“Het idee dat sommige voedingsmiddelen zich als verdovende middelen gedragen, gaat in wetenschappelijke kringen minstens twintig jaar terug”, schreef Michael Moss in het boek S alt Sugar Fat: How the Food Giants Hooked Us uit 2013. Wat Moss in zijn onderzoek ontdekte, was dat onze voorliefde voor vet en suiker een overlevingskenmerk was dat in de loop van duizenden jaren is ontwikkeld en dat we nog niet zijn ontgroeid.
In de natuur zijn zout, suiker en vet zeldzaam. Toen onze voorouders deze in handen kregen, waren ze bedraad om zoveel mogelijk op te slaan. Dat deden ze door te eten tot ze niet meer konden eten. Dat is de knik in het systeem; we hoeven geen voedsel meer op te slaan zoals onze voorouders die in grotten woonden, maar we eten een zak Doritos alsof ons leven ervan afhangt.
Toch doet de voedingsindustrie weinig om het probleem aan te pakken, schrijft Moss."Als cultuur zijn we van streek geraakt door de reclame van tabaksfabrikanten voor kinderen, maar we zitten werkeloos toe te kijken terwijl de voedingsbedrijven precies hetzelfde doen", schreef Moss. "En we zouden kunnen beweren dat de tol die een slecht dieet van de volksgezondheid eist, vergelijkbaar is met die van tabak."
Gearhardt is het daarmee eens. "Mensen ervaren geen verslavende gedragsreactie op natuurlijk voorkomend voedsel dat goed is voor onze gezondheid, zoals aardbeien", vertelde ze aan de Times. "Het is deze subset van sterk bewerkte voedingsmiddelen die zijn ontwikkeld op een manier die zo lijkt op hoe we andere verslavende stoffen maken. Dit zijn de voedingsmiddelen die een verlies van controle en dwangmatig, problematisch gedrag kunnen veroorzaken dat vergelijkbaar is met wat we zien met alcohol en sigaretten. "
